صبح شد و خورشید اومد روی سر آبادی
آدمای دهمون اما هنوزم خوابن !
خیلی خوبه که تو قلبت به من جا دادی
دیگه تو هفت آسمون آزادم !
خیلی خوبه تو منو دوس داری ...
همه خستگیه من یه جا می میره !
پستون گاوای آبادی همش پرشیره !
موشه حتی جارو به دم هم تو سوراخ میره !
خیلی خوبه تو منو دوس داری ...
باروون آسه آسه رو زمین هامون می باره
محصول باغ های امسال مث هر ساله !
گل بابونه هنوز قشنگی هاشو داره !
خیلی خوبه تو منو دوس داری ...
خروس همسایه از صبح تا غروب می خونه ...
چوپون پیر، گدار رود و خوب می دونه ...
بهاروقتی که اومد تو دهمون می مونه !
خیلی خوبه تو منو دوس داری ...
ننه تا اون ور ده طناب رخت می بنده ...
سگ با اون سگیش تو روی بره ها می خنده ...
دل هر کسی تو این ولایت ، یه جایی بنده !
خیلی خوبه تو منو دوس داری ...
.
.
.
***
شیرین من ، همه ی دلخوشیام !
قندک من ، بزک زنگوله پام !
هر جای دشت و بیابون که بری منم میام ...!
داره آفتاب می ره آروم از سر آبادی
درس عاشق شدن و خوب به من یاد دادی
مث اسمت یه لحن خوب و شیرین داری
خیلی خوبه که منو دوس داری !!!
منوي اصلي
نگارش شده توسط: 
